Yoy_Reed ♥

[...]
Czekałam pod bursą Ketlar. Na Josha. Musiałam z nim pogadać. Dużo rzeczy sie stało. Śmierć Thomasa. Szpital. I inne. Nie wytrzymam. Muszę wszystko wiedzieć. Była już siódma. A go nie ma. Josh rusz dupe ! O idzie ! No! Wreszcie. Spojrzałam na niego gniewnie. Przestraszył się. Stanął jakby niepewny.
- Musimy pogadać . - szepnęłam.
- Domyślam sie. - mruknął.
Mruknął. Na mnie. Dlaczego ? Czy jest aż tak źle. Przychodzi tu za kare ?
- O czym ? - spytał szybko patrząc w podłoge.
- O paru sprawach. - spojrzałam mu w oczy.
Spojrzał na moje szerokie oczy, i odrazu wzrok jego poleciał na podłoge. Coś jest nie tak. Ja to wiem. Pewna jestem. Ale trzeba wiedzieć co.
-Josh .. - zaczęłam.
Spojrzał na mnie.
-Tak ?
Przełknęłam ślinę.
-Czy miałeś coś wspólnego ze śmiercią Thomasa? - spytałam niespokojnie, nerwowo , niepewnie.
Otworzył szeroko oczy. Nie wierzył. Że ja. Reed. Jego ukochana dziewczyna. Kiedykolwiek zadam takie pytanie. A jednak. Ja muszę wiedzieć prawdę. Bo tu jest coraz bardziej tajemniczo.
- Myślisz że ja bym coś takiego zrobił ?! - krzyknął.
Cofnęłam się ze strachem.
-Josh ! Ja muszę znać prawdę...
- Prawdę ?! Więc sądzisz że ja z a m o r d o w a ł e m Thomasa ?! - wykrzyczał.
- Jaaaa....jaa.. nie wiem. - skuliłam się.
- Moja własna dziewczyna sądzi że zabiłem najlepszego kumpla ! Boże. Kim j a jestem dla c i e b i e że tak myślisz ?! Reed co sie dzieje!? Wytłumacz ! - darł się mi prosto w oczy.
-Josh spokojnie.
-Spokojnie ?! Reed nie rób ze mnie idioty ! Wiem co myślisz !
- Co myślisz ? - zdziwiłam się i spytałam niepewnie.
- Że zabiłem G O ! Najlepszego kumpla ! JA! Po co ze mną jesteś skoro uważasz mnie za mordercę !
-Josh,. nie... - mówiłam
Josh złapał mnie za nadgarstki i przyciągnął mnie do siebie.
Zaciskał mi nadgrastki. Coraz mocnij. Patrzał ze zlością. Jękałam z bolu.
-Przestań ! -wrzasnęłam wyrywając się.
- Boże. Reed. Tak mi przykro.. - nagle się obudził.
Patrzyłam na niego spojrzeniem pełnym gniewu.
- Nie wieże. Poprostu.. ty miałeś coś wspolnego czy nie ?!
-NIE!
- Josh.. - szepnęłam
- Zostaw mnie.
-Josh .. - zaczęłam płakać patrząc na niego.
-Jak możesz myślić że zaibiłem żywą istote ?! Jak !? Boże ! - złapał się za głowę.
-Josh ! - wrzasnęłam.
- CZego ?! tera nagle mnie kochasz , co ?! Daruj sobie. -mruknął odwracając się i ruszając do ucieczki.
Upadłam na podłogę. Płakałam. Nie . NIE. dlaczego ?! Niewierze. Ale.. czemu ? Glupia ja. Głupia.
-Josh ! - wrzasnęłam do siebie wiedząc że już go przy mnie nie ma. Czy to koniec? Czy już nigdy się do mnie nie odezwie ?

Co w 4 części ? : Reed załamuje się i wpada w depresje. Przyjaciółka Noelle próbuje jej pomóc. Reed chce się wziąść w garsć. Lecz ktoś jej w tym przeszkadza. Czy Reed odzyska Josha i będzie jak dawniej ? Przeczytaj w 4 części !

= proszę o komentarze <:

[...] Zamarłam. Myślałam że umrę na miejscu. Zobaczyłam mężczyznę. Z pistoletem. Patrzył na wszystko ze złością. Serce podeszło mi do gardła. Myślałam że zemdleje i już nie wstanę. Facet strzelił w jedną stronę. Krzyk. Ludzie uciekali, a ja siedziałam i sie patrzyłam. Co ze mną jest ?! Josh złapał mnie za ramię. Krzyczał coś. Nie słyszałam co. Lecz był blisko. Co się dzieje ? Nagle czarno. Co jest ...

* 1 tydzień później *
Otworzyłam szeroko oczy. Ze strachem. Ostatnie sceny w oczach to pistolet. I ręka która trzymała go. Nic więcej. Leżałam w jakimś białbym pokoju. Obok siedział blady Josh. Spojrzał mi w oczy. Rozpromienił się tak że pisnął.
- O mój boże Reed ! Ty żyjesz ! - krzyknął tak głośno że mnie uszy zabolały.
- Tak.. ale o co do cholery chodzi ? Gdzie ja jestem ?! -wrzasnęłam.
Josh odchrząknął.
- w szpitalu. - opuścił głowę.
- CO ?! - wkrzasnełam wstając gwałtownie.
- Reed spokojnie. Połóż się. Musisz leżeć. - szepnął nerwowo.
- Ale jakim cudem ja tu jestem ?!
- Nie wiem czy pamiętasz.. ale był taki mężczyzna,i on miał pistolet i strzelał. Zranił cię. Na szczęście nie śmiertelnie. - westchnął ciężko Josh.
I nagle zobaczyłam twarz tego faceta. Przestraszyłam się i upadłam.
- O Boż ! Reed ! - wrzasnął Josh.
Podniosłam się przy pomocy Josha. Spojrzałam mu w oczy. A on mi. Przytulił mnie i szeptał mi do ucha :
- Wszystko będzie dobrze, napewno , wszystko będzie dobrze.
Tak bardzo chciałam uwierzyć w te słowa.

*2 dni później. Reed już wraca do Easton*
-Josh. - szepnęłam gdy wszyscy na lekcji pisali sprawozdania.
Josh odwrócił się w moję stronę i jakby zapytał ''co?''
Spojrzałam na nauczyciela czy nie patrzy. Nie patrzał. Yea !
- Muszę z tobą pogadać ... Bursa Keltar o siódmej. - szepnełam do Josha.
Uśmiechnął się. I pokiwał równocześnie głową.
Będzie ciekawie.

W kolejnej części .. : Reed rozmawia na poważnie z Joshem. Rozmowa jest bardzo ciekawa i nieco ostra... Czy wszystko pójdzie jak trzeba ? Zobaczysz w następnej części ^-^

''Poza umysłem''
Tak na marginesie. Powieści (części) Będą pisane w 1 osobie liczby pojedynczej. Czyli bohaterka Reed Brennan jakby wszystko mówi. ; D Staram się. Proszę o komentarze ^^ No więc .. zaczynamy !

Był wieczór. Właśnie byłam w trakcie gry w karty. Z moim Joshem. Joshem Hollisem. Mój ukochany. Bez niego nic nie miało by sensu. Josh właśnie się szeroko uśmiechał, bo wygrywał. Lecz nie dam mu się żywcem.
- Taak ! - krzyknął radośnie Josh podskakując z kanapy.
Spojrzałam na karty. Shit ! Wygrał. Nie do wiary. Zamyślałam się aż tak?
- Kurcze ! Byłam blisko ! -zawołałam z niedowierzeniem.
- Jak mam ci wynagrodzić tą przegraną ? - zapytał troskliwie.
Popatrzyłam mu w oczy. On wiedział. I właśnie to zrobił. Pocałował mnie. Z sercem, z troską z wybuchem radości. Przy nim czułam się jak najszczęśliwszy człowiek na świecie.
- Lepiej ? -zapytał odrywając się ode mnie.
- Ooo. Zdecydowanie - uśmiechnęłam się.
- Chcesz się gdzieś wyrwać ?
- Jasnee ! - Zaklaskałam z pociechą.
Ubrałam trampki i płaszcz. Josh podobnie.
Ruszyliśmy w drogę.
*1h później*
- Reed. - szepnął do mnie Josh.
-Tak ?
Josh spojrzał za mnie kątem oka. Pobladł.
- Co jest ? - zapytałam ze strachem i niepewnością.
Odwórciłam się niepewnie, i zamarłam.



= Co się dalej wydażyło ? ... Dowiesz się w kolejnej części ! C :